Każdy człowiek czymś się wyróżnia, ma cechę lub nawet wiele cech, które odróżniają go od reszty ludzi na ziemi. Mogą być ludzie podobni, a nawet prawie identyczni, np. bliźniaki, lecz mimo, iż wyglądają tak samo są odrębnymi charakterami, całkiem innymi ludźmi. Każdy z nas ma jakieś swoje zwyczaje, nawyki lub po prostu jakieś cechy, których nie posiada nikt inny, coś co sprawia, że jest się tym jedynym, lecz przejdę już do mojej głównej myśli, ponieważ chciałabym nawiązać tu do siebie. Z pewnością wszyscy posiadamy
cechy, które w sobie lubimy mniej lub bardziej. Ja także takie posiadam, lecz nawiąże tu raczej do tych, których nie lubię, bądź nie potrafię zrozumieć... Nie wiem nawet jak to nazwać, ale zawsze mam coś takiego, że gdy jest szansa, że spotka mnie coś dobrego, coś co mnie uszczęśliwi staram się z całej siły wpoić sobie do głowy, że to się nie zdarzy, aby się nie zawieść, lecz i tak po pewnym czasie zaczynam w to wierzyć no i oczywiście zazwyczaj spotyka mnie zawód i mam ogromny żal, choć starałam sobie nie robić sobie nadziei, to nie wyszło i jestem zasmucona. Kilka razy nawet udało mi się uniknąć rozczarowania, a mianowicie nie wierzyłam w to, że jest szansa, że zdarzy się coś z czego będę bardzo dumna, z lekka czułam w sobie radość, ale postanowiłam nic nikomu nie mówić do puki wszystko nie będzie jasne i miałam rację, nie udało się. Teraz znów nie mogę się czegoś doczekać, tak naprawdę to jest już pewne, ale oczywiście ja nie umiem uwierzyć w to, że spotka mnie coś dobrego i wciąż mam wrażenie, że coś się nie uda... Z czasem pewnie opowiem wam o co konkretnie mi chodziło, ale na razie jest tak ogólnie, musicie poznać mnie trochę lepiej...
Usłyszałam nie dawno od kogoś słowa, które bardzo mi się spodobały i poruszyły mnie, były to słowa dotyczące trochę mojego życia i tego co mnie otacza. Zawsze czułam się nie doceniana, nikt nie potrafił powiedzieć mi czegoś dobrego, udzielić wsparcia... Myślę, że ludziom, które to wsparcie otrzymują jest w życiu łatwiej, ale dzięki temu, że o wszystko muszę walczyć sama potrafię także docenić to co mam! Jest we mnie taka wiara, wiara i za razem nie pewność, mimo tego co słyszę od innych staram się walczyć o siebie, o swoje marzenia, o to aby się nie poddawać i trochę też dla tego założyłam tego bloga, ponieważ chcę coś w życiu osiągnąć.
Mam pasję, o której za pewne nie raz wspomnę w swoich postach, jest jakaś część mnie, która nie potrafi żyć bez muzyki, bez śpiewania, bez pisania piosenek i mimo, że dla niektórych wydaje się dziwne, a wręcz niesamowite to że tworze piosenki dla mnie to coś zupełnie normalnego, a nawet coś bez czego nie potrafię wyobrazić sobie życia, bo dzięki muzyce mogę wyrazić to co czuję. Moje piosenki to cała ja, one przychodzą ot tak po prostu, wpada mi do głowy jakiś tekst i muszę go jak najszybciej zapisać, mam tak od zawsze, nie umiem żyć bez muzyki, bo ona jest we mnie i nikt nie może sprawić, że zniknie z mojego życia... Więcej w następnych postach, zapraszam do czytania!
 |
Miliony różnych osobowości...
a wśród nich Ty |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz